Pagina 1 van 1 pagina's

# 32 Stand in

Ook bij mooi weer moet de kachel branden. Daarom dacht ik aan een baan van twee, drie dagen in de week waarmee ik het vuur kan opstoken. Maar als je jarenlang kunst hebt gemaakt en dan in de echte wereld solliciteert, schrik je van de vacaturetaal, het gebruik van de superlatief daarin en die hijgerige mix van pilotenengels en Nederlands:“Beschikt over een crossmediale mindset”. Toch vond ik een advertentie die uitblonk in rustig taalgebruik. Geen waarneembare leeftijdsgrens. Ik schreef, maar kreeg geen antwoord. In zulke gevallen is geen nieuws slecht nieuws. Wat nu?

Ik zette m’n Elvisbril op en liep de tuin in. Daar kwam ik buurvrouw E. tegen. “Wat zie je er gek uit”, zei ze. “Je lijkt wel een Amerikaan.”
“Dat komt waarschijnlijk doordat ik op lage hakken loop”, antwoordde ik, “Amerikanen zijn nogal klein van stuk heb ik gemerkt.”
“Zo zo.”
“Tsja, zo zit dat. Wilt u een lied horen?  Du hasst Diamanten und Perlen / Und Ich habe Namen und Ehr/ So heiraten wir mit einander/ Dan brauchen wir weiter nichts mehr.
Dat is het nieuwe Duitse volkslied. Een beetje kort voor een volkslied vind ik zelf. Wat denkt U?
“Het kan geen zonnesteek zijn”,  zei de buurvrouw, “want het regent al weken”. “Gaat het wel goed met je?”
“Ach, u weet’t “, zei ik, ” boeren en kunstenaars, daar moet altijd geld bij”.

Binnen dacht ik aan mijn stand in, Zelda Zuidenwind, voor wie ik nu een garderobe, om niet te zeggen, een kledinglijn, ontwerp. Als het mij niet lukt om ergens aangenomen te worden, moet zij er maar voor opdraaien. Zij heeft alles wat ik niet heb: een wespentaille, afschroefbare armen en benen, geen maag, geen leeftijd en het geduld van een kantwerkster. Kortom, de ideale kunstenares.

Terwijl Zelda Zuidenwind voor mij kastanjes uit het vuur haalt, ben ik van plan toe te geven aan een wens. Ik ga een ZÜndap kopen, een ouderwetse herenbrommer met drie versnellingen. Ideaal voor de vrouw die bij toekomstige sollicitaties haar leeftijd moet verzwijgen. Goed uitgerust kan ik doorgaan voor 1968. Met ZÜndap voor 1970.
Alle remmen los. Behalve die van de ZÜndap.
Anders arriveer ik nooit.

Pagina 1 van 1 pagina's