Pagina 1 van 1 pagina's

#76 BINNENSTEBUITEN/ ECHT PLAT

Hoe je dingen “echt plat” krijgt , is niet bepaald een vraag voor iemand die ruimtelijk werk maakt. Dat is iets voor strijkers en schoonmakers. Daarom doe ik in het atelier niets aan de schoonmaak, in een heel enkel geval veeg ik de boel wel eens aan voordat ik begin met een volgend project. Daar houdt het zo’n beetje op. Een collega die in hetzelfde gebouw werkt, vindt dat te weinig. Zij zoog onze gemeenschappelijke gang, want het was hier “een smerige boel”. Tot dat moment was het vuil in de gang me niet opgevallen en het idee dat er wel eens gezogen kon worden, was zelfs nooit bij me opgekomen. Waar gehakt wordt, vallen spaanders en die laat ik op m’n werk graag liggen. Thuis gaat dat anders. Daar heb ik met gemak de stofzuigwisseltroffee 2010 gewonnen, maar T. komt wat huishouden aangaat, hijgend op een tiende plaats te staan. Hij ziet ons huis zoals ik m’n atelier zie: als een werkplaats. En dat terwijl we zo veelbelovend begonnen! Toen ik hem leerde kennen, beweerde hij:“Ik ben een echte Glorixman”. Al gauw bleek dat echte glorixmannen volstaan met veel Glorix in de wc te spuiten en dat is het dan. Om het schoonmaken aan te moedigen gaf ik hem dit boek cadeau:

Is hij door dit prachtboek een ‘domestic God’ geworden? Nee. Heeft hij het gelezen? Hij keek ernaar, zoals een moslim naar The Satanic Verses kijkt. T, doet namelijk elke dag de afwas, na een dag hard werken. Hier komen we bij het cruciale punt van ons, en naar ik aanneem vele, huishoudens: wie met z’n werk het meeste geld inbrengt in een huishouden, hoeft het minste tijd te besteden aan schoonmaken. Is dat een rechtvaardige gang van zaken? Misschien niet. Misschien wel. Ik kan als ‘creatieve ondernemer’ m’n eigen tijd indelen en doe dus het meest aan opruimen en soppen. T. zit nolens volens vastgespijkerd achter z’n bureau, zou ook liever z’n eigen tijd indelen en net als ik een liederlijk en losbandig leven willen leiden. Maar dat kan niet, want dan hebben we onvoldoende inkomsten. Ben ik daarmee een potverteerder die een ander voor zich laat werken en die nog klaagt op de koop toe? Is mijn werk dan geen werk? Ben ik een soort vrijwilliger? Is werk pas werk als je er (goed) mee verdient?
In de ogen van velen is dat inderdaad zo. Inderdaad. Immers, de eerste vraag die mensen me stellen zodra ze horen dat ik beeldend kunstenaar ben, is:“Kun je daarvan leven?”
(Waaahhhhhhh.) “Nee”, antwoord ik dan. Zonder bijbaantjes en zonder man die me subsidieert, is dat onmogelijk. Maar hoe moet ik mijn werk dan noemen. Een maniakale, tijdrovende bezigheid? Kan ik ons huishouden pas eerlijk verdelen als ik roem en veel geld binnensleep, of is er ook een ander antwoord te bedenken.ALLE SUGGESTIES ZIJN WELKOM!

Pagina 1 van 1 pagina's