Pagina 1 van 1 pagina's

#38/b/ Jaloers - Het geheugentheater in beeld en in woord…

Eerst maar het beeld. Hieronder een deel ervan:

image


Het Geheugentheater (1)

In het examenjaar van de middelbareschool, lang geleden dus, durfde op zeker moment bijna niemand iets tegen me te zeggen. Van de enkeling met wie ik contact had, hoorde ik dat veel kinderen jaloers op me waren. Ik kon immers doen wat ik wilde: elke dag uitslapen, feesten geven, het hele huis paars verven, een rolschaatsbaan aanleggen in de woonkamer, of er vandoor gaan zonder dat er een haan naar kraaide.
Zelfs nu nog, ontiegelijk veel jaren later, zijn er leeftijdgenoten jaloers omdat ik geen ouders heb. Hun ouders beginnen fysiek af te takelen of raken in de war. Hun moeders zeuren over te weinig telefoontjes en te weinig aandacht. De kinderen kunnen nog steeds niet doen wat ze willen en krijgen geslepen commentaar:” O, ben je een weekeind naar het buitenland geweest. Nou, ik was weer de hele tijd hier. Alleen. Jullie hebben het zeker wel leuk gehad?”
Ze zeggen: “Daar heb jij geen last van, Marike”.
En zo is het. Ouders zeggen me niets.
Mijn ouders blijven altijd jong en mooi. Ze kijken niet eens toe vanuit de hemel of ik het wel goed doe, want daar geloof ik niet in. Ze zijn foto’s - de meeste in zwart-wit, met op de achtergrond spullen die in een museum thuis horen. Aan m’n dochtertje moet ik uitleg geven. Dat is een typmachine, een apparaat waarmee je kon schrijven door hard op die toetsen te slaan, en dat is een elektrische koffiemolen voor het vermalen van koffiebonen. En alleen agent 007 kon op straat telefoneren. Dan moest hij een schoen uittrekken, een hak wegklappen en een nummer draaien op een verborgen schijf. Op de tv zonden ze overdag niets uit, behalve op woensdagmiddag en op zaterdag. M’n broertjes keken naar oubollige tv-programma’s als Swiebertje en Oebele. Ik deed dan op m’n meisjeskamer of ik een existentialist was, dronk zwarte koffie, las Sartre en speelde dat ik alleen woonde, zonder ouders.
Dat lijkt ideaal. Tot het echt zo is.


| mv | Thu, 18 Oct 2007 | 0 reacties |



Pagina 1 van 1 pagina's

 
English | Nederlands

Links

a prairie home companion

Rotterdamse kunstenaars

Chrystl Rijkeboer

Wil Jansen

Heer Stoute

Arletti


Archief

2012
May
April
March
February
January
2011
December
November
September
August
2010
December
November
September
August
July
June
May
April
January
2009
December
September
July
May
March
February
January
2008
October
September
July
June
May
April
March
February
January
2007
December
November
October
September
July
June
May
April
March
February
January
2006
November
October
September
August
July
June
May
April
March
2005
October
May
March
February
2004
October
September
August
July
June
May