Pagina 1 van 1 pagina's

#36 De vis van de advocaat

Deze steenkolenvis, met z’n bek vol gebroken autoruit, is aangekocht door een advocaat. Nu staat de ‘Haifisch’ dus in een advocatenkantoor en hapt naar de klanten. Of naar de advocaat. De tanden zijn duidelijk zichtbaar, net als bij Bertold Brechts’ haai in “Die Dreigrosschen Oper”. 

Het hele ding is overigens niet bedoeld om klanten af te schrikken; het recht moet z’n beloop hebben zal ik maar zeggen (en de klanten komen toch wel). Maar dat de vis lijkt op een Murene, een ‘hardcore’ onderwatermonster dat gedachten oproept als:“Mensen, let op je tellen, er kan gebeten worden”, is geen toeval. Het griezelige trekt, zoals een afgrond mensen met hoogtevrees lokt.
In dierentuin Blijdorp wonen zeker twee Murenes. Vol walging kan ik door het (goddank) dikke glas naar hun afstotelijke gezichten kijken. Wat deze vis tot monster maakt is de bek. Niet de ogen, die klein en onbeduidend zijn en niet het lijf, hoewel dat ook ronduit walgelijk platte paling-achtig is en zeker geen gedachten aan omarming oproept, maar die enorme bek vol kaak. Een dubbele kaak zelfs, las ik recent in de krant. E’en in de bek en een bijna in de keel om het extra grote prooi

stevig vast te klemmen. Whoeaaaa. Eng. Gauw een schetsje van maken en in m’n atelier een beest in elkaar zetten. Met een enorme bek vol glas. En die aan een advocaat verkopen.

Pagina 1 van 1 pagina's