Pagina 1 van 1 pagina's

EEN CRISISKOMPAAN #8 HET CAKE-ETEND DEEL DER NATIE

image

Eerst een goed woordje voor Marie-Antoinette. Volgens de jongste historische naspeuringen (artikel in Historisch Nieuwsblad) zou ze het NIET gezegd hebben: “Dan eet het volk toch cake”. De beruchte zin zou evengoed uit de koker van doortrapte anti-royalisten kunnen zijn gekomen. Anderen beweren dat ze het uit onnozelheid heeft gezegd, zittend tussen de cup-cakes als het ware.

Nu heb ik een duidelijk beeld van het cake-etend deel der natie anno 2012. Dat zijn de Wim Kokken*, de Nout Wellinks* *(Nout zet ze koud), de bankiers, de lieden die te lang, te dicht op de ruif hebben gezeten. Gewoonlijk heb ik weinig last van ze. Tot ik in een periode van geestelijke slapte een pretpensioen afsloot. De pointe van dat pensioen drong destijds niet tot me door en je raadt het al, dat geld is verdampt (weg). In het casino zou ik aan dat verdampen tenminste lol beleefd hebben. Nu is er uitsluitend gelachen op de gokafdeling van de bank. De krijtstrepen die eigenlijk door gehard, gokvrij glas gescheiden horen te zijn van het domein van de kleine spaarder, vermengen de werelden van gokpaleis en particulier. Ze wringen de pensioentjes van de kleine grabbelaar tot de laatste druppel uit door zijn geld te vergokken.

Wat kun je er aan doen? Een scheiding van bank en geld (zoals van kerk en staat) gaat niet. Wel kunnen we onze bancaire handelingen tot een minimum beperken. Tip van een verdronken kalf: koop niets wat je niet begrijpt (rare pensioenen, levensverzekeringen). Sluit zo wie zo geen verzekeringen meer af, behalve de verplichte ziektekostenverzekering. Mijn eigen spaartegoeden gaan thuis linea recta de sok in, dan weet ik altijd waar het geld is. En aan bankiers geef ik het volgende advies: wie meer dan drie volle vuilniszakken per gezin, per week naar de vuilcontainer moet brengen, eet teveel.
En waarschijnlijk is dat cake.

De tucht van de maag, bij velen al bekend, zal nu aan de bancaire sector worden opgedrongen doordat we ons zoveel mogelijk van hen afkeren. De graaitop moet maar brood gaan eten. Wij laten ons niets meer wijsmaken over ‘zelfregulering van banken’ , want dat wordt domweg opgevat als: we kunnen verder op de ingeslagen weg. Binnenkort niet meer dus.
De cake is op.

* Wim Kok, voormalig PvdA-kompaan van de geringe verdiener,  joeg als ING-commissaris de bonuscultuur naar grote hoogten. Zie ook hoe Wim Kok gehoord werd door de Commissie de Wit die onderzoek deed naar de kredietcrisis- http://www.youtube.com/watch?v=NEPXJoX7mvs ; **Nout Wellink, voormalig president van De Nederlandse Bank, beter bekend van de Icesave-affaire. Kreeg ook een standje van de Commissie de Wit, maar bekende geen schuld. Google Icesave en Wellink en je vindt genoeg. Google ‘bancaire sector’ en je wordt misselijk.


| mv | Thu, 18 Oct 2012 |



Pagina 1 van 1 pagina's

 
English | Nederlands

Links

Chrystl Rijkeboer

Rotterdamse kunstenaars


Archief

2018
April
2017
March
February
2016
June
May
2015
March
February
January
2014
December
November
July
June
May
March
February
2013
October
June
2012
November
October
September
August
July
June
May
April
March
February
January
2011
December
November
September
August
2010
December
November
September
August
July
June
May
April
January
2009
December
September
July
May
March
February
January
2008
October
September
July
June
May
April
March
February
January
2007
December
November
October
September
July
June
May
April
March
February
January
2006
November
October
September
August
July
June
May
April
March
2005
October
May
March
February
2004
October
September
August
July
June
May